yüreğimin ağrıyan yanı
sana dönük...
keşmekeşler içinde diğer yanım
lütfundandır doğan güneş
ki; ben sende hangi kendimi arayayım...
ey!gülzar-ı kalb...
uzun olmamalı bu kadar
yüreğindeki sürgünüm benim
bir boş kalabalık, bir dolu ağyar
sustum...
yine hiç konuşamadan
kar etmiyor
bağrımda yanan ateşe rüzgar...
uzağıma düşüyor
uzandıkça ömr-ü bahar
bir duadır dilimde an be an
vuslat yeri olmayan,
böyle bir sevmenin hikayesi
bu zemheride sergüzeştim
ve nihayetinde hüsran...
] ]
