]R=
Ölümden sonra seslenmek sana
en az yaşadığım kadar yalan
bilirsin ki;
sen nelere kadir
son yıldız da düşmeden akşamdan
beklemek
elden ne gelir...
kapalı kapılar ardından şiir
söylemek sonra
bayramlık acılarımızı giyip
bir çocuk masumluğuyla
savunmasız
bekliyorum
meczup ve utanarak
ben sürüldüğümde dünyaya
konuşmak sadece sana seslenmek
değil ki;
bazen sesler hep intihar
sükutu dinlemek bile güzeldi
yeniden başlamak kadar
imkansız...
bir lahza kalıyorum orada
yalnızca
yaşadığım kadar...
siz ise;
beni terk etmiştiniz
ben şiire küşmüs yine ...
sığınıyordum çocukluğuma...
