Tam üç buçuk milyar yıl önce yaşam başladı
O zamanlar göktaşları yağdı dünyaya
Şimdilerde Acıya kırağı çalıyor...
Üç buçuk milyar yıldır sevgiyi yaşıyor dünya
Toprağın yağmur sevgisini
Arının çiçek...
Taş devrini aştık, bakır devrini kapadık
Firavunlara mezar yaptığında köleler
Nil nehri yine taşıyordu
Koyu karanlığında gecenin kurtlar ulurken
Fatih gemilerini aşırıyordu Haliç’ten
Bizansın altın kupalarında şarap içiliyordu aşkımıza...
Yüzyılların sevdasını taşıyor omuzlarım
Tutup kör kuyulara taş atıyorsun
Bu kalp daha ne kadar taşırki öfkeni...
