Kızları kozmik gösteren bir şey var:
İçten gülümsemeleri.
Bazısı bunu hiç bilmez.
Soğuk soba gibi bakar durur çevresine.
Bir sorunu var.
İç dünyasında bir sorun var
Bir derdi var.
Bu anında hissedilir, ben hissederim.
Mahallemde bir kız var.
İnanılmaz canlı, çok kıvrak bir enerjisi var.
Onun kadar candan, yürekten, samimiyetle konuşan bir kız daha görmedim, onun yapısı bu.
Çok candan bakışları var.
Bir kez kapıda süpürme işi yapıyordum; yapma şunu be! diye tersledi beni, çirkef biçimde, farkında değilim, yüzüne toz kalkmış gelmiş.
Hayret içinde baktım ona, şaşkın şaşkın.
Aptalın teki diye düşünmüştüm, zoruma gitmişti tepkisi.
E salak bilerek mi yaptım?
Çok sonra çok makyajlı biçimde onu durakta beklerken gördüm, otobüs bekliyordu gece, dostuyla, bir an göz göze geldik, önünden geçiyordum, çok derin baktı bana, acıyarak.
Umarım düzgün bir işi olur, düzgün bir adamla evlenir.
Aksi halde bu kız kesin boku yer, böyle bir tip çünkü, cayır cayır asilik yapabilecek biri, sevdiği şeye bile, kafa tutar, paramparça eder, egosu büyük.
Güzel kız, at gibi.
İsa Kantarcı
