Hayat Dursa...
Saatim yorulmak bilmez misin? Biraz dinlensen
Yalnızca bir anlığına dursa zaman ve de sen
Durgun ve sakin, o hayatı seyretsem ta öteden;
Dönüp gelenleri, bırakıp da gidemeyenleri
Kara sevdaya tutulmuş mazlum biçareyi,
Yangına körükle gidip hayata küseni
Bir yanda kariyer müptelası, zamanla yarışan;
Diğer yanda bir yiğit, ekmeğini taştan çıkaran
Kimisi hangi kolejde okusam derdinde,
Kimi bir dağdan diğerine koyun peşinde
Ey hayat! Hep uçlardasın o bahsedilen denge nerede?
Çok yemekten ölenle, yemediği için can veren sende
Çok uzakta değil bugün gelişmişliğe giden Türkiyede,
Çocuklar ölüyor; babada para yok, eğitim de annede
Ne YAŞAM ama! Sanırım bu şekilde yitip gidecek,
Ölen de olacak doğan da; kıyamet böyle kopacak!
Saatim durmaman belki de en hayırlısı;
Çünkü durup da izlemek hayatı İçler acısı
Bize gereken; yaşamak değil sadece, yaşatmak da
Türkçenin Yunusu olmak, çölde ise Mecnuna Leyla
