Güneş benimle hep.
Ağaçların arkasına saklanıyor,
Yaramaz bir çocuk gibi
Direklerden direklere tünüyor
Anılarımı tarıyor, içimi aydınlatıyor
Adam yerine koyuyor beni hem
Sabahları selamımı ilk o alıyor.
Akşamları sırtımı sıvazlayıp yarenlik ediyor.
Gurup vakti masumiyetimi övüyor,
İhanetimi örtüyor gölgelerle...
Güneş benimle hep.
Güneş beni seviyor.
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
