Neden diğerinin varlığı, sevdiğinden önemlidir? Neden en çok, tercih edilen olmamak acıtır insanın içini? Hayallerinde hep diğerinin olması, Gittiği yerlerde diğerine özlem duyması...
Neden diğeri hep sevdiğinin önüne geçer? Neden sensiz olmasından daha üzücü olan, diğeriyle olmasıdır? Hem olmayacağını bile bile neden hâlâ düşünürsün onu, Güvensizliğe, sadakatsizliğe, diğerine rağmen, Nasıl yaşatırsın hâlâ kâğıdınla kaleminle? Umut mu yoksa hâlâ canlı tutan bu içindekileri?
Nasıl hâlâ değer verirsin, Kendini en değersiz hissettirene? Nasıl hâlâ sevdiğini söylersin, Duygusuzca yüzüne artık seni sevmediğini söyleyene? Umut mu yoksa hâlâ canlı tutan bu içindekileri?
Hadi ama bırak artık, kandırma kendini!
