Dondu âlem, güneşim neredesin?
Seni sordum; cevap veren olmadı
Senden uzakta canım neylesin,
Yakınlık istedim; bir gün olmadı!
Gittiğin yere varmaktı dileğim;
Hayal ettim, ancak vuku bulmadı.
Dağlara haykırdım ism-i şanını,
Beklenen sesle kulağım dolmadı
Rüzgâra yükledim sözcüklerimi.
Sen duyasın diye; lakin almadı!
Kış kapıda, kuşlar yolcu ve dedim;
Kuş olup konsam yanına Olmadı.
Mektup yazıp kara trene verdim.
Sade gecikse!! Gelen de olmadı
Gel artık sevdiğim buralar ayaz.
Sen yoktun. Güneş sanki; hiç doğmadı
Güneşim! Doğ artık, gayrı nazlanma.
Vuslatım ol! Hasretimdin dondu sema
