Özgür bıraktım,
O minik kuşları.
Boş artık sarı kafes,
Sessiz dünya,
Çınlatmıyor ötüşleri odaları.
Kimbilir şimdi hangi ağacın,
Hangi dalında aşk şarkıları söylüyorlardır?
Hangi buluta kur yapıp
Ulaşmaya çalışıyorlardır?...
Ya da hangi avcı bekliyor onları?
Minik yürekleri paramparça...
Peki ya diğerleri?
Alacaklar mı onları aralarına?
Saracaklar mı kanatlarıyla?
Onlar kafese alışkınken,
Bu dünya kocaman...
Ellerinden alındı mı?
Küçücük dünyaları,
Küçük ötüşleri...
Yalan dünya,
Yalan özgürlük,
Yalan hayatlar...
Her şey boyalı bir tablo,
Maskeler düşüyor!
Gerçek?
Yalanların ardında!
Son kuş,
Hala kış uykusunda...
Vurulması çok yakın,
Avcılar pusuda...
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
