Suskunluklarda Patlıyor Yalnızlık

Saatin yine en yoğun sessizliği
Tiktakları yok hiç
Suskun yıldızlar yalnızlığında gecelerin
Ateşlere düşmüş
Yangınlardaki deli çığlık
Ruhumda gümbür gümbür
Susuyorum
Depremlere az kaldı
Ne senden haber var
Ne ben görebiliyorum sonunu
Yakut rengi şarabın
Sarmış bizi
Sarhoşuz
Bilmeden bir sonraki yaşanacağı
Yaşanmışlıkları hesaba katmadan
Yürüyoruz
Ne gülün dikeni
Ne yolun çakılları
Susuyorum
Görmek istemiyorum
Suskunluklarda patlıyor yalnızlık
İhanet değil midir
Ayrılıkları yanında taşıyan
İlk ihanet de küçük bir yalanla başladı
Ve yalnızlık
Sadece gururumu okşadı
Tercih yok
Ne iyi
Ne kötü
Kim bilebilir ki
Yarım kalan her söz
Bir daha asla yerine getirilemez
Duvarlar yıkılıyor üstüme
Ateş sarmış dört bir yanı
Çığlıklarım göklere vuruyor
Gökyüzü feryat figan
Kimse duymadı
Duyamadı
Yalanlara eklendi ihanetler
Son noktayı koydu ayrılık
Yanlış mı
Yalnız mı
Sessiz saatler yıpratıyor beni
Elimde kocaman yüreğim
Yürüyorum...
Işıksız yollar
Güneşsiz günler
Saatler tükenir
Ömürler tükenir
Ayrılık tükenmez
İhanet vurdu sevgiyi
Gün bitti
Yol bitti
Sevgiye hasret
Bilinmezlerde yittim
Yalnızım...