Üşüyorum Despina !
Zemheri ayazı yemiş taş duvarlar gibi
kaskatı kalpler çevremde
dokunamıyorum..
Eller görüyorum
düştüğü tuzakta çırpınan kınalı bir kekliğe
uzanır gibi
bana uzanıyorlar harisle
ürperiyorum..
Kaçıyorum Despina !
içimdeki gurbete kaçıyorum
bacasız evler
yıkık viraneler gibi ıssız gurbetime
ve uzakta cılız bir alev
ha söndü ha sönecek
koşuyorum...
birden bir çift göz
bakışlar akıyor içime
bir iksir gibi
hücre hücre yayılıyor kanımda
içiyorum yürek dolusu
taşıyor gönül tasımdan
ısınıyorum
ısıtıyorsun Despina...
