Across*
Günün sayfasını çeviriyorum,
kımıltısı kirpiklerinin
anlattığım şeyleri yazmakta
Seninle olmak,
karanlığın açıksözlü doğruluğu.
ve şimdi istiyorum o karanlığın kanıtlarını,
yudumlamak siyah şarap gibi:
işte, al bakışlarımı ve yok et onları.
Karanfillerin esrarı gibidir,
göğsünün doruklarına:
gecenin dökülüşü
Gözlerimi yumar
Senin gözlerinde doğarım yeniden.
Ve daima diridir
o lal taşı yatağında :
senin ıslak sözlerin.
pınarlar orada biliyorum
ruhunun bahçesinde..
Ben bir ten maskesiyle
anlamsız düşüncelerden geçerim karşıya
unutmak tutar elimden silinir herşey
geçerim hayatın karşı kıyısına.
*Karşıda
Octavio Paz
Çv:Leyla Karaca
