"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
El bize, sahibi olduğu mülkü sayesinde, takdir ve kader kavramlarıyla üzerimize öğrenilmiş çaresizliği enjekte eder. Bununla kalmaz insanın emeğine, insan bilincine yabancılaşması üzerindeki kaybettirme korkusu olan rızk, nasip kavramıyla üzerimize-üzerimize gelir. Yani El sistemi hep bizim kaybetmemiz üzerine sarmalayışı inşa etmekle; adaleti de buna göre inşa eder. Şu
Kolektif alan kolektif emek gücü üzerine mülklü mülksüz diye parçalı edilmişti. Kolektif emek, kolektif kapasiteyle; kolektif yapabilirlikti. Mülksüz lük duygusu kişileri kolektif alandan ıraksatan düşünceydi. Iraksama mülk sahibini yakınsatan düşünceydi.
Eğer boşluk bir birim, dolulukta bir birime kıl payı kadar yakın durumla 0,99988 değerinde olsun. Yani bu durumda doluluk boşluktan 0,00012 sayısı kadar eksik veya azdır veya küçüktür ya da hafiftir. Sıcaklıktır, soğukluktur. Daha yoğundur az yoğundur vs.
Süreç kendisini sürdürürken enerji tüketir ve enerjiye gereksinim duyar. Enerji sağlama süreci daima yokuş yukarı olan eylemin zorluğudur. Kesikli süreklilik içinde sürüp giden işlevler giderek adeta yokuş yukarı etki gibi kendisini sınırlayan, kendisini zorlayan, kendisini tüketen dirençle, kendisini frenleyip; kendisini durduran etkilerdir.
Öznenin dışa doğru olan
Çalışmanız üzerinde El sizin karnınızı doyuracak olmakla El size rızk verecekti. El efendiye sahiplik iradesi veriyordu. Sizi de bu iradeyi tanımaya ve onun malı olmaya davet ediyordu. Bu tutum, mülk sahibi El ile mülksüz kölelerin ahit eşmesiydi. Bu ahde göre; kolektif sahipliğiniz El’in mülküydü. Kolektif içinde kolektif sağlatma
Geri etkimeli kolektif alanın zorunlusu şimdi, demokratik etki içinde ağlamayana mama verilmez çeşidinden anlam çarpıtılmasıyla gayri ciddi isteme dönüşmüştür. Köleci sistem kolektif olanların, tepe taklak edilmişidir. Kolektif alanda ağlamanızdan ötürü değil, kolektif emeğiniz nedenle mamanız vardır.
Doğa içinde var olmaya çalışıyoruz ama bir türlü doğanın bir parçası olduğumuzu kabullenemiyoruz.. .İlk çağda yada bu gün değişmeyen tek şey. Beyinde gerçekleşen kimyasal elektriksel bir takım süreçlerin parmak uçlarımızda gerçeklik bulmasıdır.
Dürüstlük; gerçek insan olmayı gerektiren bilimsellik ve büyük bir erdemlilik ister. Bunun kriterleriyse hem bireysel hem de toplumsal açıdan çaba, sabır, emek, kararlılık, akıl, zeka ve iyi bir eğitime sahip olmakla mümkün.
