"Sanat, gerçeği fark etmemizi sağlayan yalandır. — Pablo Picasso"
"Sanat, gerçeği fark etmemizi sağlayan yalandır. — Pablo Picasso"
Sevgili günlüğüm, iyi ki sen varsın. İçimi sana dökmesem, ne yaparım bilmem. Kime dertleneyim? Herkes kendi havasında.
Benim için her masalda bir mesaj ve çıkartılacak ders vardı lakin bir tanesini daha çok seviyordum…
“Talih Kuşu…”
Literatürde buna; “başına devlet kuşu kondu” derlerdi.
Peki, bu deyim nereden gelmiştir?
El cevap; “Hüma Kuşu’ndan gelmiştir.”
Ön tarafına bakıyoruz takvimin. 11 Şevval 1438 yılını gösteriyor. Miladi Takvim olarak da üstünde ki tarih 5 Temmuz 2017 yılı... Hicri Takvime göre 1438 Yılındayız bu gün. ''Hz. Peygamber (s.a.s)'in Mekke'den Medine'ye hicretini tarih başlangıcı olarak alan takvim. Hicri Kameri takvime İslam takvimi de denir. Ayın yörüngesi üzerinde
Van’da yıkılıp yeniden yapılan "Atatürk İlköğretim Okulu"nun adının, T.Erdoğan'ın annesi "Tenzile Ana İlköğretim Okulu" olarak değiştirilmesi; “Cumhuriyet İlköğretim Okulu” nun adının da okulu yaptıran Acun Ilıcalı’nın annesinin adıyla(İlknur Ilıcalı İlköğretim Okulu) değiştirilmesi; halkın benimsediği değerleri aşağılama olmuyo mu acaba?
Güya günün en popüler sözüyle söze başlamış bizimkisi. Lakin köylü kadınlar ne dediğini anlamamışlar. Anlaşılmadığı için biraz da mahcup bir ses tonuyla cümlesini şöyle açar: “Hani tüm televizyonlarda haber olarak geçen Özgecan’ın tecavüz hadisesi var ya… İşte ondan bahsetmek istedim. Olayı protesto amaçlı açtım, bir erkek olarak sizlerden
Evet. Uzun bir bekleyişten sonra vatandaşın özlemi son buldu
Bu günden sonra cennet adamızı güzel günler bekliyor
Su hayattır. Su candır
Bu suyun, doğru ve yerinde kullanılmasıyla adamız, kısa süre içinde cennet gibi olacak.
Vatandaşlarımız sağlıklı, temiz ve tatlı su
Hainler besbelli…
Bir de gafiller var olup bitenleri fehmetmeyen…
Hainler hinlikleriyle, gafiller saf torikleriyle zarar veriyor bu memlekete.
Adeta bir bağy başkaldırısı başlatılmış…
Ben burada bağy’in fıkhi anlamaları üzerinden durmayacağım anacak siyasî fikir hürriyeti açısından ele alındığında, her ne kadar
alkının elinde bir düdük olurdu. Bunu, yanından hiç ayırmazdı. Yoldan geçen her araca bu düdüğü çıkarır ve gidene kadar çalardı. Araçta kim olursa olsun onun için fark etmezdi. Kendisi Buradan geçerken, buraya uğramayan, selam vermeyen, bakmayan bu düdüğü yer derdi.
Daha ziyade eski bürokratlardan, emekliye ayrılmış
O yıllarda TRT de oynayan Amerikan dizi ve filmlerinde sizin de dikkatinizi çekmiştir mutlaka, oyuncular birbirlerinin suratlarına yaş pasta fırlatırlardı... Biz de, bizim filmlerde olmaz böyle şeyler derdik. Garibimize giderdi o sahneler, o fırlatılan pastalar birer nimetti bizim için, hala da öyledir.
İnsanın elinin emeğini, alnının terini ağız tadı ile yemesi kadar güzel ve insanı mutlu edebilen başka bir şey var mı hayatta? Tiriliyonlarınız olsa ne yazar? Takip etmişsinizdir mutlaka eski zenginlerimizden birinin ölünce cesedini bile çaldılar, adamı mezarda bile rahat bırakmadılar. Ne yapayım öyle zenginliği, öldükten sonra bedenimi de
Bu şehirde evliya yanındakine tuzak kuracak, eşkıya yanındakine kumpas kuracak... Bu şehirde yaşamak kime ne sağlayacak?
Bu şehirde herkes konuşacak, ama kimse ben insanım demeyecek... Bu şehirde insanlık nasıl sağlanacak?
Dünyada mutlaka bir deniz kenarı bulacağım. Siz tüm sahilleri sahiplenmeye çalışsanız da. Bir martı
O yıllar, müthiş bir bavul turizmi de vardı Mağusa’da. Sokaklar, ticarethaneler hep insan kaynıyordu. Ellerinde bavullarla gezenler, köşebaşlarını mesken tutmuş bavul dizenlerle doluydu. Görüntü olarak belki hoş olmasa da en azından insan kaynıyordu. Canlılık vardı. Mağusa’nın bu günkü hali, doğrusu o günleri bile aratıyor...
Bunun dışında
13 Aralık'ta bir kaza geçirdim şükür iyiyim. Korkusu bende kaldı acısı çoktan geçti.
Bir insan her şeyi bildiğini nasıl sanabilir? Şöyle ki internetin nimetlerini saya saya bitiremeyenlerdenseniz biraz sizi üzeceğim.
Onca günün hasretinden olsa gerek
Birden yazamadım satırlara duygularımı
Geç oldu demezsen şimdi söylemek istiyorum
HOŞ GELDİN GELİŞİNE HASRET KALDIĞIM CANIM KADINIM
Şu anda yaşadığımız 2000'li yıllar büyük TERÖR ÇAĞI'dır. Terör, tüm dünya insanlarını esir alacak. Her birey ait olduğu ülkeyi ve devletini sorgulamaya başlayacak. Çünkü terörü yayan ve yapanın, yaşadığı ülkenin devleti olduğunu idrak edecek. Bu acı gerçekle insan, artık aidiyet duygularından vazgeçmek zorunda kalacak. Küresel çetenin taktığı çiplerin
Kapıyı hızla çekip Daha da durmam burada diye bağırıp evden çıkıyorum. Garaja iniyor, arabama biniyor ve cıvıl cıvıldır şimdi diye düşünerek caddeye doğru sürmeye başlıyorum. Olanları düşünmek istemiyorum. Sadece araba sürmek ve uzaklaşmak istiyorum.
