"İnsan gördüğü şeyleri şiirle yeniden kurar. — Jorge Luis Borges"
"İnsan gördüğü şeyleri şiirle yeniden kurar. — Jorge Luis Borges"
Yürek ve duygu işçisidir şâirler… Dış dünyayı geniş ufuklarıyla algılayarak insanlığa sunarlar. Üçüncü gözleri vardır onların… Bizim iki gözle göremediklerimizi onların üçüncü gözü görür. Yürek gözü de diyebiliriz buna…
Filozoflarla şairler, kainatın bir bütün halinde işleyişini canlandırmak istediler.
Kainat musikisi.
Bir senfoni…
Saf ve soyut bir ses çıkarmayı denediler.
Ağladılar…
Özgün yaratılmış bir edebi ürün genellikle kendi mekanizmaları oluşmuş ve bir ideolojik evreni olan, kabül ve red kuralları olan Avrupa Edebiyatı içinde yer bulmaz. Bunun için tek şansınız vardır: Ya aynı ideoloik paydada yer almak ya da kendinizi aşağı sınıfta görmek-göstermek.
Şairlerin toplum nezdindeki önemini ve zaman içinde layık görüldükleri olumlu ve olumsuz muameleleri işlemeye çalıştım...
Açma pencereyi, perdeleri çek...Monaroza seni görmemeliyim...Bir bakışın ölmem için yetecek...Anla Monaroza ben bir deliyim...
...Çünkü doğayı anlamak için bilim ve teknolojiyi, felsefeyi kullanırız ancak sanat daha çok ifade biçimidir.
Evrende basit bir kural vardır: Hiçbir şey birilerinin tekelinde olamaz.
Ey sevgili ak kağıt, sen yazıyla birlikte, insanoğlunun en güzel en yüce buluşlarından birisin. Sensiz ne tarih, edebiyat ne de ben olurdum. Sen, benim ömrümün sırdaşı, şair yanımın en vazgeçilmez yoldaşı ve yaşamımın tanığısın. Ve sen tanrılar kadar sabırlı, melekler kadar temiz ve bakirsin
Edirne' ye yaklaştıkça tarif edilmez bir heyecan sarıyor beni. Hele hele o, göğe uzanan minareleri uzaktanda olsa görür görmez içim içime sığmıyor. Edirne' de sanki bütün yollar Selimiye' ye çıkar misali, kendimizi Selimiye' nin önünde buluyoruz. Yabancısıyız Edirne' nin ama Selimiye ki; bir şaheser... Alıp götürüyor yabancılığımızı üzerimizden
Anladın mı? Divane, vuslat cismani değil görmek görüşmek değil,bulmak kavuşmak değil. Visalin zevkini hicranın elemine gizledik. Ta ki sevinçler kedere mahkum olsun. Aşık maşukta değil, aşkında meftun olsun.
Sanat, insanoğlunun gereksinimleri doğrultusunda ortaya çıkmış ve bilimin temellerini oluşturmuştur.
Sanat kavramını insan maddesel bir mantıkla incelediğinde anlamsız geliyor. Bir insan neden sanata ilgi duysunki? Açlığı gidermez, herkese hitap etmez, mesleğe çevrilmediyse para kazandırmaz v.s. v.s. Fakat ihtiyaç duyduğumuz bir gerçek. Sanata tam olarak açıklayamadığımız bir şekilde ihtiyaç duyuyoruz. Demek ki sanatçının eserine bakıp onun ruhuna dokunmak, onun
Orhan Pamuk'un kitapları yerken hoşa giden ama bitirdikten sonra ağızda kötü tad bırakan tatlılar gibi geliyor bana. .....
