"İnsan, ancak sevdiği şeylerle büyür. — Johann Wolfgang von Goethe"
"İnsan, ancak sevdiği şeylerle büyür. — Johann Wolfgang von Goethe"
Ürkek bakışların kenti, korkuların kuytu sokaklara sıkıştırıldığı ve kan kokan şehir, saçlarına düşen maviliği ver insanlara. Denizlerinin kokusu sarsın gökyüzünü beni sev, benleri sev İstanbul. Ben sana güneşle geldim.
Söylesene Frezya; kaç Mecnun Leyla'sından vazgeçmişti peşinde? Kaç Yusuf oluk oluk kan kaybederdi sırtında bıraktığın tırnak izlerinde? Kaç Aslı Keremini verem etti derdinle? Ve Kaç Ferhat çelik alaşımlı bilekler tüketti, pamuk balyası dağlarında aşk yorgunu elleriyle?...
Şimdi o jeton elimde ve ben gerçek dünyaya dönmekte zorlanıyorum. Sadece bir jeton. Ama o hayalimdeki harikalar diyarının kapı anahtarı.
Gün geçmiyor ki, vahşi bir virüs insanlığı tehdit etmesin. AIDS, Kuş gribi, kene virüsü derken şimdi de Domuz gribi (H1N1) virüsü tir tir titretiyor insanlığı.
Yürekte aşka dair neler var , neler yaşatmış aşk denilen karmaşa ara ara mutluluğa boğmuş ara da acılara gömmüş.
Saate göre bugün bayram, pencereden baktığımda ise yarın…
Saat tam 02:44…
Sevmiyorum artık bayramları…
Birer birer eksilenlerden dolayı mı, tam da ayırtında değilim şu an…
Aslında herkesin böyle bir paket hazırlaması ve uygulaması gerekiyor diye düşünüyorum. Paketi -şimdilik -çok güzel uyguluyorum. ”Sarmısağı gelin etmişler, kırk gün kokusu çıkmamış.” Derler ya, onun gibi işte. Bakalım ne kadar devam edecek.
Tuhaf otel adları, kötü olduğu belli yollar, sanki bu yollara girilmez ancak yanlışlıkla düşülür gibi…
"Ergün'e Mektuplar" yazılarım, Ankara ve ülkeye yönelik kaygıların sorgulanmasından oluşan bir bütünsellik taşıyor.
