Künyesi Bozuk Boynuma Astığım Ayrılığın
Yıldızlar şiir örse de saçlarıma, yağmazlardı gökten... Sen öyle sanırdın.
Öpmezlerdi yokluğunun sebep olduğu yaraları. Ya da ben seni kandırırdım.
Deneme
Veda Etmeden Gideceksin ve Ben Gittiğini Bilmeyeceğim
Sen bunları hiçbir zaman okuyamayacaksın biliyorum. Sana gönderdiğim ve hep göndereceğim mesajımda yazdığım o üç kelimeyi son bir defa okuyabilmeni diliyorum tanrıdan.
Aylardır Akıyorsun...
Tek bir yıldız dahi şavkımıyor karanlığında gecelerimin.Hafızaların duldasız zulasında, ılgın kokuşlu günler biriktiriyorum bir gün dönersin umuduyla.Samimiyetsiz tebessümler dudaklarımda intihar ederken, derin bir acı, içten bir özleyiş ve sığ düşüncel
Bu Yazım Sizlere…
Normal atletler asfalt yoldan koşarken, onlar adeta kumlu sahillerde adım atıyor. Yapılan iş, varılacak nokta ve beklentiler aynı olmasına karşın bu kesim için herşey inanılmaz boyutlarda zorlaştırılıyor.
Aşkımın Şahidi Çobanyıldızı
Hani ıssız bir yolda yürürken
Hani bir korku duyarda insan
Hani bir şarkı söyler içinden
İşte öyle bir şey....
Islanıyorum En Az Şehrimin Karnındaki Balıklar Kadar…
Mavi soluklu şehrimin deniz kokan nefesi okşuyor ensemi, uzansam dalgalı saçlarını öperim, öyle yakınız biz ikimiz…
Pelin Onay'a Mektuplar I / Karpuz Kabuğu Reçeli
"Öyle farklıdır ki o reçel, ağzına bir kaşık dolusu aldığında ve çıtır çıtır karpuz kabuğu parçalarını çiğnemeye başladığında o kadar keyif alır, o kadar mutlu olursun ki, bir daha başka reçelin yüzüne bile bakmazsın!"
