Bu yazının büyük bir bölümü, darbe girişimin ertesindeki Pazar günü yazıldı. Öyküye dayalı yazılarımı bir hafta kadar bekletir, olgunlaştıktan sonra sitelere asardım. Bu yazımı da, Yanılgıya düşebilirim, olasılığını da göz önünde tutarak bir hafta sonraya erteledim.

Kimdir adam gibi adam, önce buna bir açıklık getirelim. Benim en büyük adam gibi adamlıkta kriterim, insanın yüreğinde önce vatanına, sonra da insanlara ve canlılara sevgi var mı, yok mu; ben buna bakarım... Tabi ataerkil bir toplum olduğumuz için adam gibi adam cümlesi daha sık kullanılıyor, yoksa kadınlar

Bir bedeni iskeleti ve sinir sistemi üzerinde taşıyamayan insanları görüp, şaşırıp ve o insanları ruh ve bedeninde ayırıp toprağa karıştırmak istiyoruz ya , işte o durumda yapılması gereken tek şey , o insanların yüzlerine ayna tutun.
O ayna öyle bir durmalı ki gözgöze gelmeli kendiyle, nefesi

Şöyle bir sana ne diyebilsem. Karşımdaki de bu sözümün ne anlama geldiğini bir anlayabilse. Toplum öyle sokulgan ki, yılandan farksız. Hayatında yeter ki bir gedik bulsun, hemen içeri girer. Diyemezsin ki hayatımda ne işin var. Arkadaştır, dosttur... Ne yapsa iyilik içindir. Uf dersin, anlamaz. Sana nefes aldırmaz. Neden

Yukarda kısaca değinmeye çalıştığımız felsefenin kaygıya bakışında temelde varoluş ve din vurgusu ön plana çıkmaktadır. Sonuçta kaygı bireyde varlığını sürekli korumaktadır. Kaygı-insan özdeşliğini anlatan, ilk haliyle Hyginus tarafından kaleme alınan bir masalla bu bölümü sonlandıralım.

Bu metin, şeytani güçlere karşı mücadeleyi tutkulu bir şekilde sorgulayan bir manifesto niteliğinde. Yazar İsa Kantarcı, kötülüğü yenmenin yollarını araştırıyor ve bu uğurda fedakârlık yapabilecek insanları arıyor. Kararlı bir üslupla yazılmış bu kısa parça, manevi bir savaşa çağrı niteliğinde ve okuyucuyu düşündürmeye, harekete geçmeye davet ediyor.

Gerçekten başlayan bu değişimlerin sonu bahar, güllük gülistanlık olabilecek mi? Ya bizim memleketimizin dağlarına, bahçelerine bahar ne zaman gelecek? Sonbahar mevsimine yeni girdiğimiz ama hala yazdan kalma sıcakları yaşadığımız şu günlerde Türkiye kara kışa mı hazırlansın yoksa Arap baharını inşa etmek için girişimlerine devam mı etsin? Ne kadar

Bodruma doydum desem sokakları denize çıkmayan bir şehirde yaşayan olarak maviliklere doymak pek de mümkün değil ama Bodrum da rantçı insanlar çok yordu beni çok ve eski tadı alamıyorum maalesef.

Taze fasulye ayıklarken ellerimin otomatiğe bağlandığının farkına bile varmadan aklım uçup uzaklara gitmiş. Dağları aşmış, yolları tüketmiş, zamanın çok ötesinde bir yere ulaşmış. Ama suç benim değil ki. Kaç defa söyledim, bu işleri bana yaptırmayın diye. Dinleyen kim. Akşam olunca sen de bizimle yemek yemiyor musun? Öyleyse sende

Bazı şeylerin şakası olmaz.

Ne yaşananlar unutulacak
Ne yaşanacaklar geri kalacak

Biz hayvanız, anlarız. Sevginizi, nefretinizi daha pek çok şeyi. Depremleri önceden sezeriz ama nedensiz ve zevk alırcasına atılan bir tekmenin nereden ne zaman geleceğini sezemeyiz. Lütfen bizi koruyun, incitmeyin, bize zarar gelmesine engel olun. Hepinizi çok seviyoruz biz

Gelin kendimizi de okumayanları da bu dertlerden kurtaralım ve okumama şenlikleri ve etkinlikleri düzenleyelim.

Türkiye Cumhuriyetinde, terör dendi mi son yıllarda akla gelen tek ad PKK olurdu; ancak Türk halkı artık yeni ve tartışmalı bir adla karşılaşmıştı: Ergenekon Terör Örgütü.

Evet, düğün mevsimi başladı. Evlenecek olanlara mutlulukların daim olmasını diliyorum. Fakat havai fişek gösterisinin bu mutluluk üzerine hiçbir katkısı olacağını sanmıyorum. Bugünkü şartlarda evlilikleri mutlu bir şekilde devam edip 25. ve 50. yıllara ulaşırlarsa işte o zaman havai fişek gösterisi yapmalı insan.

Ah, hayat… Bazıları için sen ne çok ağırsın. Ne kolay alırsın umutları, ne kolay harcarsın… Şımartıyorsun birilerini hesapsızca, peki ya azarladıkların! Küçük bir koli için gözyaşlarını çaldığın bu yaşlı kadına bir borcun var.

cennete gitme yolu

Zaman, acılarımızın aktığı nehirdir bir bakıma. Bu nehrin yanı başındaki bir ağacın altına oturup, Nirvanaya ulaşmayı bekleyebilir insan; ama bu hissizlikten medet ummaktan başka nedir ki? Oysa insanı gerçek anlamda acılarının esaretinden kurtaracak olan, acılarından kaçmak değil, tersine onlarla savaşmaktır.
İnsan, acılarını yenmeyi, kazanarak bilmelidir.

Türban konusunun oldum olası her kesim tarafından gereğinden fazla abartıldığına inanmışımdır her zaman.

İnsanlık ölmüş , ama insanlar farkında bile değil bir ölünün içinde yaşadıklarının ... Atakan Korkmaz