Şiir > Aşk ve Romantizm
nostaljik
Öpüşün Asılı Kaldı
Öpüşün asılı kaldı istanbul’un boynunda ..! / Ne çok acı çekti bu şehir
üzgün
Iskasız Vukuat İçin Göze Gez Gerek Önce
gözlerimi gözlerinde kaybettiğimde / ellerime çakılan mıhların acısını / gözyaşlarından
karamsar
Duyuyor Musun...
Mezar sessizliğine bürünen bir yalnızlığın kelimeleriyle anlatacağım seni / Kana karışmış bir aşkla,
karamsar
Sana Lanetli Yarınlar Bırakıyorum
Ellerimdesin yine / Seni öfke kusan lanetlerim / Öyle bir
nostaljik
Seni bana martılar anlatacak
Açılsa pencereleri sonsuzluğun kalbindeki geceye, / Güllerin teninde yağmur bulsa suskunluk,