"“Hükümet halkı feshedip yeni bir halk seçse, daha kolay olmaz mı?” — Bertolt Brecht"

Şiir > Aşk ve Romantizm

üzgün

Benim Adım!

Benim adım / Benim adım hüzün / Semanın eteklerine asarım

üzgün

Özlem

Yalnızlığın koynundayım; sessiz ve sensiz... / Aydınlığını kaybetmiş bir şekilde çaresiz...

üzgün

Küstürme Beni!..

KÜSTÜRME BENİ!.. / Ümit olmasaydı eğer, bakışlarının ardında gizlenen, /

üzgün

Hayat

hayatımı adadım yoluna / bikez sarılsaydın boynuma / bizde geldik

üzgün

Mitozumsun

her nefeste kendimi zehirliyorum / damla damla eriyorum buralarda /

karışık

İtiraf

Daha çok sevdim seni / En çokta özledim desem artık yalan

üzgün

Başlıksız

nadasa bırakılmış ruhumdan / damarlarıma süzülen hırçın bir kuştu kalbin. /

üzgün

Niye?

NİYE? / Duyamayacaksan sesimi mısralarımda / Bulamayacaksan kalbimi satırlarımda

nostaljik

Keman...

Kara bir el söker, gökten güneşi, / Gecede gündüzden, kalandır keman.

üzgün

Özür Dilerim

Ne yöne savrulayım söyle sevdiğim / Senden çok uzaklara mı götürsün beni rüzgar

üzgün

Sevmek Yaşamaksa

Sevmek Yaşamaksa / Beyaz yağmur yağdı gökyüzünden / Fırtınalar koptu

Başa Dön