"“Bazı insanlar hiç delirmez. Ne korkunç hayatlar sürüyor olmalılar.” — Charles Bukowski (16 Ağustos 1920 doğumlu)"

Şiir > Aşk ve Romantizm

nostaljik

Dedikodu

Sessiz ve derinden fısıldaşıyor martılar, / Evlerin çatısında. / Kimbilir

üzgün

Bitenler İçin

Sadece benzer arzularımızın yanışına bağlı bir alışkanlık bu / Sevgilim demene o kadar

üzgün

Sevdam

Her hikaye başka ömür.. / Her ömür başka bir hikaye... /

üzgün

Dilençi Oldum

DİLENCİ OLDUM / Ah, dilenci oldum aşkının elinden, / Seni

olumlu

İlk Öpücük

Aşkımızın ilk yemini, / Dudaklarımın serinliğini hissettiği o ilk an, /

üzgün

İsimsiz Aşk...

Hani biz birbiriyle fedakarlık için yarışan iki sevgili olucaktık ya... / Hayallerimizi kağıda

karamsar

Karmaşa

Dışardan yakınsama bizimkisi / Uzak iklimlerin beklentisi / Yakınlaştıkça o

romantik

İzin Ver

Yağmuru özlediğim kadar seni sevmek / seni sevdiğim kadar ıslanmak istiyorum /

nostaljik

Sen ve Ben

I / Gölgesine sığındık sevdaların, / Sığındık yıllar boyu sen

karamsar

Belki

Umutsuzluğun sardığı anda / Hayatın durduğu / Gözlerin kör olduğu

Başa Dön