"İnsan, anlattığı hikâyeler kadar yaşar. — Gabriel García Márquez"

Şiir > Başkaldırı

düşündürücü

Paradoks

Birden yıldırımlar çarpıştı / Tutuştu gözümün önünde deniz / Derinlerden

olumsuz

Duvar

Ben / Kocaman duvarla savaşırken / Uzatıp başımı koçbaşı gibi

üzgün

Nihayet/im

onca umut ektim de, yeşertemedim çölü / çekip almak istedim, ateşten gonca gülü

karamsar

Kör İmlası

Soylu adamlığını yitik bir hüzünle soy şimdi derinden / Gecenin koynundan nasıl sıyırdıysan

üzgün

Rol...

Aşkı şiirle zincirledi akşamlar. / En olmadık işkenceler ısmarladı geceye.. /

olumsuz

Terazi Güya

Adaletin terazisinde bir yamukluk var, şu saatler içerisinde bunu fark etmem bir hayli zor değil. Kendi

Başa Dön