Şiir > Başkaldırı
karamsar
Yaralı Bir Serçe Kelepir Yaralarımdan Öpüyordu
Duvağı hiç mutlulukla gusledilmemiş gülüşlerim vardı / Gözlerine zemzem sürerken suçüstü yakalanmış.
karamsar
Ağlama Duvarın Yıkılır Bir Gün
Zulüm ile abad olunmaz derler. / Sen de hesaba çekilirsin bir gün.
olumsuz
Düğün Konvoylarına Düzenleme
Yirmi birinci yüzyıldayız, ne zaman uygarlaşacağız? Ne zaman aydın bir toplum olacağız. Amacından saptırılmış askere uğurlama
üzgün
Acılarım Büyük Bir Coğrafyadan Geliyor
Haritalar kanla çizilmiş hep / Kadın çocuk cesetleri sınırları belirliyor /
üzgün
Başka Şairlerin Başka Şiirlerinde
Hiç utanmazmısın başka şairlerin başka şiirlerinde avuturken gönlünü / Her seferinde bir bıçak
nostaljik
Hep Böyle Yıkılmayız Be Çocuk
Ne zaman yağmurlar yağsa / Saçların ıslanır,alnına iner / Hep
üzgün
Tutkularına Tutuklu
kadersiz bir ayyaş gibi kadehlerdeyim / seni sensizliğin şişelerinden içmekteyim /
üzgün
Zamanı Çoktan Geldi Seni Terk Ediyorum Şimdi
Merak etme kalıcı değilim hayatında / Yediğimde dost kazıklarıyla sandalımı çekebilirim her an
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku