Şiir > Başkaldırı
nostaljik
Hep Böyle Yıkılmayız Be Çocuk
Ne zaman yağmurlar yağsa / Saçların ıslanır,alnına iner / Hep
üzgün
Tutkularına Tutuklu
kadersiz bir ayyaş gibi kadehlerdeyim / seni sensizliğin şişelerinden içmekteyim /
üzgün
Zamanı Çoktan Geldi Seni Terk Ediyorum Şimdi
Merak etme kalıcı değilim hayatında / Yediğimde dost kazıklarıyla sandalımı çekebilirim her an
üzgün
Dudaklarında Bir Cümle Bile Etmedi Yalnızlığım
Savaş ülkesinde gökyüzünü kaybetmiş / Bir çocuğun cenazesi gibi yüreğim; /
üzgün
Gel Aşkla Çıkalım Girdaplardan
güneşe siyah lekeler düştü / nasipsiz… geceler sevaplardan / teslim
karamsar
Yastık Altı Gözyaşlarımdan İfşa Edildi Öyküsüzlüğüm
Pervasız düşlerimi, / Yalın ayak gözyaşlarımı es geçiniz lütfen. /
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku