"Kitapsız bir oda, ruhsuz bir beden gibidir. — Cicero"

Şiir > Bireysel

karamsar

Üçnokta

anason kokarsa oda şayet mahal yoktur telaşa / veririz ruhun tenha ikliminde aldığımız

üzgün

Deja Vu

**sahile vuran dalgalar getirdi deniz yıldızını / minik çakıl taşlarına kazındı mavi gökyüzü /

karamsar

Siyah

Siyah / Gecenin karanlığında parlak yıldızlarım ol. / Umutlarım tükendiğinde,

üzgün

Hayat

Hayat.. / Şu aynada gülümsüyen yüzüme / çizgi çizgi yazılmış,

olumlu

Büyükannem

Fakir vakur ilkokul müstahdemliğinden emekli / İyilik meleği idi sanki eli yüzü nur

karamsar

Soluksuz Yollar

Soluksuz yürüdüm ben bu yollarda. Sürükledim yıkıntıları ya da alüvyonları. Bir dere yatağı, küçücük bataklık gibi,

üzgün

Aşkın Aciz Halleri

Göğüsümdeki sancıların sebebini bularak, / Ruhumda inleyen sesimi dindirebilmeli varlığın /

Başa Dön