"Yazar, evreni adlandıran kişidir. — Roland Barthes"

Şiir > Bireysel

nostaljik

Rüzgar

Sessizce salınır durur bedenim / Öyle derinden bir huzur ister /

üzgün

Sendin

Çocukluğumda kaldı güzel günlerim / Günler aldı gülüşlerimi / Küçükken

üzgün

Çok Geç Oldu Dönüşün

***Sus ....!*** / ***sakın konuşma*** / ***sesin gönlümü saracak korkuyorum*** / ***Bakma yeşil,*** / ***Bakma derin***

üzgün

Batık

Yarını hak etmek / Kokusunda uyumaktır birbirinin / Farklı korkuların

üzgün

Kabus

Dün gece kara bir kedi girdi rüyama / Zorla, benden izinsiz

nostaljik

Ağlayacağım

ısıtır bağrını güneş / otların, ağaçların, toprağın / güller yapraklanır

olumsuz

Ayağımdaki Bent

Anlatılanlar, bir kaçış hikâyesinin mahsulü müdür? / Anılardan beklide çevredeki duyarsız insanlardan bir

karamsar

Tol ve Dol

İlgilendiğimiz tek şey kalabalıklaşmaydı beklide / Ondan dolayı sevgili edindik hatta sevgililer

Başa Dön