"Kelimelerin bittiği yerde şiir başlar. — Joseph Brodsky"

Şiir > Deneysel

olumsuz

Zor Kadın

zor kadınların mor düşlerinde çürürken / o boş kaldırımları inadına yürüme nöbetinde

üzgün

Hüzün

Hüzün / Yok etmeye hevesli yanım, / Yok ettiklerime ağlayan

üzgün

Camel' 17

Dumanı insanlıkta tüten bir / Hâyâsızlık serüveninde, / İç geçirmeler

olumlu

Dağ

Bir dağ var bana epey uzakta / Lakin düşüncesi çok yakın hep

karışık

Aya Kapı

aya / kapı olmaya and içtiğimde / ışık kırıldı

üzgün

Boş Sandal

Canlı ve cansız,herşeyin bir değeri vardır / Bilinir bunlar,en önemli değer insandır

Nötr

Bunaltılar

Yaşadığı travmatik olayların ağırlığında, bilincinin bulanık sularında, Baran'ın hayatının son on iki saati... /

üzgün

Nekahat

Merak etmişsindir beni arkadaş / Telofonum kapalı,her bir şeyim. /

Başa Dön