üzgün
Sessizlik Senfonisi
Toprak serperken acısının üstüne kürek kürek, / Derinlerden gelen bir ses "ölmedim ki
Şiir > Öyküsel
nostaljik
Bilmesen
Dön desen;bir sabah o derin hazla uyansam yatağımdan / Açsam perdeleri,aydınlatsa yine güneş
üzgün
Kar Etmiyor Çırpınışlarım, Sessiz Gözyaşlarım!
Mezarın başındayım, hicran ile başbaşayım / Babam şimdi yanıbaşımda ve fakat fevkalade sessiz
üzgün
Serçe İle Avcı (Mevlâna"dan Masallar)
Bir avcı tuzak yapmış, / Serçeyi yakalamış. / Eline aldığında
üzgün
Zamanın Dışına Taşmak
Ellerini tuttuğumda, gözlerini yarı araladı. / Gülümsemeye çalışırken acısını gizlemekte zorlanıyordu.
olumlu
Noktalar
Sayılar vardı ve üzerlerinde noktalar, / bir çocuk elince birleştirilmek için var olan,
nostaljik
Manzaralı Bir Evde Güzel Bir Kadın Hayali Vardı Adamın
eski bir fotoğraftır artık o / unutulmak bile yoktur ardında /
karamsar
Ölüme Rağmen Yaşamalı İnsan...
Yoktur aslında hayatın kazananı / Ölüm var ise kaybetmiştir zaten yaşam
karışık
Büyüdüm
Kusursuz sanarak kendimi, / En büyük kusuru işledim, / Ve seni kaybettim. / Kusursuzluğun imkânsızlığını, /
olumsuz
Kendine Yasaksındır, Anlayamazsın
Kendine Yasaksındır, Anlayamazsın / Ne zaman sonu gözükse\_\_\_\_\_\_ / \_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_
karamsar
Takipdeydik.
Tüm duygular düzmece yalanlara boğuldu.Takipdeydik her an,takipdeydik güneşi günü sıcak,gecesi puslu bir havada. Şüpheydi öldüren bizi,
