"Bir eseri bitirmek, cenaze törenini düzenlemek gibidir; ne kadar ağlarsan ağla, geri gelmeyecek." - Dorothy Parker"

Şiir > Öyküsel

nostaljik

Sabâ Ney Taksimi

Ben garip bir kamıştım, su kıyısında buldular / Dokuz boğum kestiler, boynuma halka

düşündürücü

Son Hacı

Son hacısıyım yeryüzünün / Bütün tapınaklardan kovulan / Dergahların dervişi

olumlu

Son Sigaram

paketimdeki son sigaramı içiyordum / perdeyi aralayıp dışarı baktım /

olumlu

Aşıklar Köyü

Alabildiğine uzanan dağların ardı, bembeyaz görünüyordu. Ağaçlar, tepeler, dereler Her şey bembeyaz. Buz rengine yakın, kar

olumlu

"Uyku"

sen uyuyorsun diye usulca fısıldadı kulağıma / hayır, dedim, sadece gözlerim kapalı

üzgün

Aşk Yanığı

yarınlarım kaderime emanet, iyi bak onlara alın yazım / ben delirmeye gidiyorum ne

Başa Dön