Şiir > Öyküsel
üzgün
Ebedi gönül dost’uma;
Her insanın yaşamı, bir öyküydü; sonu hüzünle biten ya da hiç olmayan! /
karışık
İkili Hikaye...
Kaldırım taşlarının altına biriken suyu fark edemedim. Yağmur bir anda bastırmıştı. Sabah evden çıkmadan önce özellikle
üzgün
Eşyalar Da Ağlar
O zamanlar yepyeniydi her yanım benim / Mağazanın en güzel köşesiydi yerim benim
karışık
Sihirli Öğretmenim 1
Annem dedi ki bana ''Kalk kızım gidiyorsun / Artık yaşın da geldi okula
