Şiir > Öyküsel
üzgün
Ebedi gönül dost’uma;
Her insanın yaşamı, bir öyküydü; sonu hüzünle biten ya da hiç olmayan! /
nostaljik
Belki
**Belki çocukluğundu, masumluğundu sende kendimi bulduğum,prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /** / **Belki de bir
karamsar
Anakonda"nın Doğumu
Anakonda kırk doğurdu yarı mahrem gölgelikte / Bir yavru yırttı önce kanlı zarı,
karışık
Yıllar Sonra Bir Gün
YILLAR SONRA BİR GÜN / Huzur evinin kapısından hızlı adımlarla giren ve halinden
üzgün
Yolların Meçhul
**![]()** / Kopar gider içimden birşeylerprefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" / / Kapılıp coşkun ırmaklara
karışık
Kemal Bey İle Servet Usta
Kemal bey ile Servet usta aynı mahallede otururlardı, / Ve aynı sıraları paylaşırlardı
nostaljik
Yol - Culuk Oyunu - Son
zamanın bitişi.. / zaman’ın elden kayıp, toprağın sert yüzünde –yüzeyinde- /
karamsar
Yol - Culuk Oyunu - 6
anlattılar.. / seni nasıl boyadıklarını…sana.. / kendilerini senle nasıl bulduklarını
üzgün
sedef çicegi
Mahkeme salonunda, seksen yaşlarındaki yaşlı çiftin durumu içler acısıydı...Adam inatçı bakışlarla, suskun ninenin ağlamaktan iyice çukurlaşmış
karamsar
Şiir
GÖÇ / kaç göç izlenecek / yanınca gaz lambaları / duvarda titrek kanat hışırtıları / döner
üzgün
iki suskun yürek
İki suskun yürek vardı birbirlerine bakan, / İkisi de bir şeyler söylemek istiyorlardı.
