Aklım Erermiydi Anne?
toprağın bile duyamayacağı bir sessizlik içinde, / ruhunu sararken tedirginliğin /
"İnsan, anlattığı hikâyeler kadar yaşar. — Gabriel García Márquez"
"İnsan, anlattığı hikâyeler kadar yaşar. — Gabriel García Márquez"
toprağın bile duyamayacağı bir sessizlik içinde, / ruhunu sararken tedirginliğin /
**![]()** / Kopar gider içimden birşeylerprefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" / / Kapılıp coşkun ırmaklara
Kemal bey ile Servet usta aynı mahallede otururlardı, / Ve aynı sıraları paylaşırlardı
anlattılar.. / seni nasıl boyadıklarını…sana.. / kendilerini senle nasıl bulduklarını
Her insanın yaşamı, bir öyküydü; sonu hüzünle biten ya da hiç olmayan! /
Anakonda kırk doğurdu yarı mahrem gölgelikte / Bir yavru yırttı önce kanlı zarı,
zamanın bitişi.. / zaman’ın elden kayıp, toprağın sert yüzünde –yüzeyinde- /
YILLAR SONRA BİR GÜN / Huzur evinin kapısından hızlı adımlarla giren ve halinden
İki suskun yürek vardı birbirlerine bakan, / İkisi de bir şeyler söylemek istiyorlardı.