üzgün
Maskesi kanayan kadın
Bu şehir de yaşardı, / Geç kalınmış beklentilerin gölgesinde koştururdu sıkılmış ruhunu,
Şiir > Öyküsel
dramatik
Bile Bile Bilinmezliğe
Uzun bir yolculuktu bizimkisi / Ömür boyu süreceğine niyetlenmiştik /
umutlu
Olymposta İki Mülteci
\] \] OLYMPOSTA İKİ MÜLTECİ / Bahar, Arap atı gibi tahakküm kurmuştu doğanın
karamsar
Bir Ömür Boyu Yalnızlık
yalnızlık... / gecenin bir vakti bir kenara attığım boş bira şişeleri mi yalnızlık...
üzgün
Yol - Culuk Oyunu - 1
dün geceydi.. her şey bir gecede olup bitti. / bütün zamansızlıkların düğümlendiği bir
olumlu
Sana Bir Bahce Anlatacagim 2
karartma icini / kapativer gözlerini / beni dinlemek icin hazirla
karamsar
Yol - Culuk Oyunu - 6
anlattılar.. / seni nasıl boyadıklarını…sana.. / kendilerini senle nasıl bulduklarını
üzgün
Aklına Koyduysan
Zamanın birinde bir masal yazmaya kalktım ... Tuttum bir çiçeği kışın beyazında. Suskun gördüm gündüz gözüyle
karışık
Zamansız Aşk
Zamansız aşk / Aşk herkesimi bilmiyorum ama beni hazırken bulmadı hiç… Onun için
üzgün
Yolların Meçhul
**![]()** / Kopar gider içimden birşeylerprefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" / / Kapılıp coşkun ırmaklara
karamsar
Koskocamandı Yüreği
bir nöbet gecesinde / ellerimde kar beyazı bedenin / buzul yakıcılığı, / hâlâ uğraşırken minnacık yüreği
nostaljik
Belki
**Belki çocukluğundu, masumluğundu sende kendimi bulduğum,prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /** / **Belki de bir
nostaljik
Segâh Peşrev
Çalınız cânım efendim Segâh'tan çalınız / Nerede elleri nâzenin Mesut Cemil Bey
üzgün
cehennemmmmmm..
Yeşil yaprak üstünde,bir çiy kadar berraktı, / Bakışlarındaki o sevginin sıcaklığı...
nostaljik
Yol - Culuk Oyunu - Son
zamanın bitişi.. / zaman’ın elden kayıp, toprağın sert yüzünde –yüzeyinde- /
üzgün
Yeni Caminin Güvercinleri
Bütün suskunluğumu bozuyor, / Yeni Cami’nin, güvercinleri / Küskünlüğümü de
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku