"Dünya vardı ki kitaplarda yaşadım. — Orhan Pamuk"

Şiir > Öyküsel

nostaljik

Facebook

ne kadar çok kişiyi yitirmiş hayat / tüm yitikler kolkola /

üzgün

Bir Asker

Karanlık gecelerde öğrendim ağlamayı, / Bıyıklarım terlememişti henüz. / Korkulu

üzgün

Sen Susunca...

Geceden koyu bir sessizlik dökülüyor parmaklarıma, / Sesimde küskülü bir çocuk iç çekiyor

olumsuz

Kıyamet

Çarşaf gibi serilmiş mavilik, / Kıyıda neşe, kahkaha... / Sahilde

nostaljik

Segâh Peşrev

Çalınız cânım efendim Segâh'tan çalınız / Nerede elleri nâzenin Mesut Cemil Bey

üzgün

Sustum

SUSTUM / Aşkımın sıcak günlerinde / Kimi gölgeler aradım

üzgün

cehennemmmmmm..

Yeşil yaprak üstünde,bir çiy kadar berraktı, / Bakışlarındaki o sevginin sıcaklığı...

Başa Dön