Şiir > Özlem Şiirleri
üzgün
Çocuk Kalpli Adamın Vedası...
\] / Veda zamanımız çoktan geçti... / alışkanlıklarımız yüzünden,
üzgün
Sen Diye
Gönül sarayımın surları, zayıflayıp yüz tutunca yıkılmaya / Dünyadaki bütün günahlar, dört bi
üzgün
yuvası karıncalara bırakılmış aşk
Şimdi bu şiiri sana özlem kokulu / Açık mavi, kocaman kolları olan
üzgün
Son Kadeh
herkes aynı değil mi bu sarhoş pencereden bakınca? / üstelik durum giderek komikleşiyor