Şiir > Özlem Şiirleri
üzgün
Kapının Ardında Kaldı...
Ardında kapının, hayali çocuklarımızın / Neşeli bağırtıları, / Umudunla beslediğin,
üzgün
Yıldızlar Dualarımızdır Anne
Gürlek yamaçlarında / Kar altında kazan kaynatıp / Çamaşır yıkarken
üzgün
Duy Sevgili! Avuçlarıma Kanlı Gözyaşı Döküyorum
Derin özlemler içindeyim bu aralar. / derin ayrılıklar, derin kederler içinde:
nostaljik
Ardım Sıra Hayaller
hangi geçmişim yeni sancısını getirdin... / hangi övünmelerin utangaç yüzüydün bilmiyorum...
üzgün
Sükut Sureti 1
Otobüs camına yaslanmış yüzüm; dalgın, derin ve yorgun… Dışarıda mevsimler ışığını saçıyor, hayat yeni başlangıçların müjdesini
umutlu
Aralıktır Kapım İki Mısralık Girmeden Dönersen Aşkolsun
belki yine bir gün / dilin sürçer / bana ödünç
olumlu
Beyaz Guvercın
Beyaz bir güvercin yolluyorum sana; kanatlarında mutluluk, yüreğinde sevgi ve sadakat, karbeyaz tüylerinde umut ve gagasında
üzgün
Eski Sevgili
Eski Sevgili / sevgilim sana orada yaklaştım tartışmak değil sesini bir daha duymak
üzgün
Acı Bir Gerçek Kıpırdıyor Ağaç Yapraklarında
Avuçlarımın arasına sıkıştırdığın / buruşuk mendilini kokluyorum yokluğunda. / arka
KİTAP İZLERİ
Yırtıcı Kuşlar Zamanı
Ahmet Ümit
Ahmet Ümit'in Yeni Romanında Hafıza Bir Suç Mahalli Ahmet Ümit, sevilen karakteri Başkomser Nevzat'ı bu kez en karanlık dehlizlere, kendi zihninin tekinsiz koridorlarına sürüklüyor. Polisiye
İncelemeyi Oku