"Dil, varlığın evidir. — Martin Heidegger"

Şiir > Özlem Şiirleri

üzgün

Seni Beklerken

Bitmiyor hasretler... / Anlamsız geliyor seneler... / Kendinden geçti ümitler...

üzgün

Babama 3

Bir çığlık yükselir, / Yakar göğü feryadım. / Acı bir

üzgün

Babam

Babam… / Nasıl özlüyorum seni bilsen / Nasıl tütüyor burnumda

karamsar

Gelmem

Akşamın olduğu gibi / Güneşin kararacaği gibi / Biten bu

olumlu

Sana Değer

Sana Değer / Bir gülüşüne / Verirdim dünya malını,

üzgün

Seviyorum İnadına

gözlerin, / zifte bulanmış kanatlarımı / aşka geçit vermez barikatlarımı

üzgün

Ne Desem!

Tek bendim gecenin bekçisi; / Çaldırmamak için güneşe, / Sırtıma

Başa Dön