Derin Sevdam
koridorun alaca ışığının / karanlıkta saklanan sineğini / masanın ayaklarındaki
"Kitaplar, sessizliğin çocukları ve belleğin anneleridir. — Umberto Eco"
"Kitaplar, sessizliğin çocukları ve belleğin anneleridir. — Umberto Eco"
koridorun alaca ışığının / karanlıkta saklanan sineğini / masanın ayaklarındaki
Ölünce arayanı soranı olmayan, / Birileri yaşar buralarda. / Buralar
Yıllarıma aylar vurmuş da tırpan / Bir sonbahar olmuşum sararmış yüzüm
Ölmeyince unutulmuyor gözlerin / Her aynada gülüşlerin / Her nefeste
/ruhumu baharın kollarından alan ayaz / kayıp kentin arka sokaklarında /
Zormuş sevgiler / Eskisi gibi sevilmeler yokmuş / Nedensizce ayrılıklar
Ah biliyordum yine her seferki gibi, bu sabahta erkenden uyanacağını! Güneş doğmadan gelip kapımızı çalacağınızı. Yüreklerimizde
Yine bir gece yarısı uyandım, / İçimde sensizliğin sancısı, /
Hiç / İstemesem de / Melalimin bendi olan
Hem işsizim, hem şair / Ben bu türküyü ötelerden biliyorum... /
Bi̇rgun Parcali Bulutlu İçi̇nde Firtinalar Koruyor / Birgun Güllük Gülüstanlik Neseli Kahkalar Kopuyor
dostum hasta / nasılda gülümsemişti / baharla yaz arası