Hayallerimi Vurmasınlar, Onları Canlı İstiyorum.
hayallerimi vurmasınlar, onları canlı istiyorum. / vurulan yerlerimi nasır tutturdum /
"Kitaplar, sessizliğin çocukları ve belleğin anneleridir. — Umberto Eco"
"Kitaplar, sessizliğin çocukları ve belleğin anneleridir. — Umberto Eco"
hayallerimi vurmasınlar, onları canlı istiyorum. / vurulan yerlerimi nasır tutturdum /
Kahverengi gözlerini, her damlası kalbime çivi gibi saplanan yaşlara sevdim... / Garip bir
Hepsi de gönülde gümrah çağlayan. / Kimi güler iken kimi ağlayan.
Ey aşk sana geldim / Aç kapını / Al içeri
SESSİZ VEDALAR / Benden büyük aşk düşürdün yorgun kalbe yıllar önce,
Yar… / Ruhumun / Dinmeyen figanı var /
Zamanın billûr sesi. / Bir serinlik busesi. / Bulutların neşesi.
Bekliyorum gelmiyorsun babacığım / Sonbaharı yaşadık senin yaşlılığında / O
Kristal bir vazo gibi, / Düştün elimden. / Bin bir
Sabah senle uyanan gönül seni unutmaz! / Gözlerim resmederken su yeşili gözleri.
Neredeydin başkanım, bizi hep uyuttular? / ‘’İman kurtarma’’ deyip, batıl bir yol tuttular.
Seven kişi canına can isteyen değil, / Sevdiği cana can veren kişidir.