"Şair, görünmeyeni gören kişidir. — Jonathan Swift"

Şiir > Yaşam

üzgün

Sen

Gizemınle gizleniyorum / cansız bır beden gibi / ben bana benzeyen ben gibi / kocaman odada

karamsar

Gecenin Resmi

Gece, dinlenmekte kıyısında sabahın / gece yorgun, gece, çirkin evladı alemin,

olumsuz

Yaşanan

Etrafımda insanlar görüyorum, / Çok azı mutsuz olduğunun farkında. /

üzgün

aynalar...

Şaşkın şaşkın bakmayın bana ey aynalar! / Ben böyle bitkin,böyle yorgun doğmadım,

üzgün

Güverte Boş

güverte boş / yıldızlar,ay ve yalnızlık / tek şahidi düşlerimin

üzgün

Lanetli Anılar

Geçmişimden gelip geleceğimin ışığını çalan anılar. / Geri verin bana ümitlerimi.

Başa Dön