Kendini arayan biri gibi arıyorum kendimi
Cadde cadde sokak sokak
Kendi dünyamda kayboluyorum
Tam elim elime değiyor tutayım derken
Kalemin kurşuni ağırlığı değiyor yüreğime
Boşluğu kucaklıyorum
Sis yağan puslu sensiz gecelerde
Kimi zaman kurşun rengi akıyor beyaz zemin üzerine
Kimi zaman mürekkep ıtır mavisi
Kalem oynadıkça
Çözülüyor dizlerimin feri
