sizler bilmiyorsunuz
mavinim maviliğini
gögün rengini
bir çocuk gülüşünün sesini
sizler bilmiyorsunuz
hayata tutunduğum pencereleri
rüyalarımı düşlerimi hayallerimi
ve umudumu
bilmiyorsunuz....
oysaki
mavi hep maviydi
renklerin hepsi
gökyüzünde saklıydı
hep ağlattınız
duymadınız gülüşmelerini yavrucakların
kışın karda acan kardelenleri
ezdiniz postallarızla acımasız
sizler
ey ömür törpüleri
zindan sahipleri
şiir ve şair katilleri
sizler
yoksunuz
umudum karşısında
bunu iyi biliyor
korkuyorsunuz
