"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kalin" şiiri, yıkılmış bir sarayın metaforu üzerinden yaşanmış derin bir hayal kırıklığını anlatıyor. Yalanlar üzerine kurulmuş ilişkilerin çöküşü, içsel yıkımlar ve kader karşısında çaresizlik temaları, güçlü imgelerle işlenmiş. Şair, kendi enkazından çıkamayan ruhun acısını, neşterin bile kesemeyeceği bir sızı olarak tasvir ediyor. Doğuş Kılınç'ın kaleminden çıkan bu eser, yıkılmışlığın içten bir portresi.
**Gördüm ki temeli yalanla atılmış,
Üstüme yıkıldı o koca saray.
Meğer her bir tuğla zehirle katılmış,
Altında kaldığım, o kapkara ay.
Neşter bile kesmez bu derin sızıyı,
İçeride ne kolon kaldı ne de bir duvar.
Alnıma yazmışlar bu kara yazıyı,
Yıkılmışım artık, kimim kimsem var?
Adını koyduğum o "kahpe" dünyada,
Kendi enkazımdan sağ çıkamadım.
Gerçek sanmıştım, meğer bir rüyada,
Bu viran gönlümü, ben yıkamadım.
Şair: Neşter (Doğuş Kılınç)
**
Zülfü Livaneli
