"23 Nisan çocuk bayramıysa, büyüdüğümüzde ne oluyoruz? Kocaman bir 'keşke' mi?" - Franz Kafka"
"23 Nisan çocuk bayramıysa, büyüdüğümüzde ne oluyoruz? Kocaman bir 'keşke' mi?" - Franz Kafka"
"Kurtlar ve İnsanlar" serisinin dördüncü bölümünde, kar fırtınasında ilerleyen Osman'ın etrafında kurt ulumaları yankılanıyor. Bu zorlu anında, eski dostu Halit'i hatırlıyor. Geçmişte paylaştıkları anılar, köy dışındaki yürüyüşler ve şehir hayatına dair kurdukları hayaller zihninde canlanırken, Halit'i derede görünce yaşadığı sevinci hissediyoruz.
Kırsal bir evde geçen bu hikâye parçası, kar fırtınasının ortasında nöbet tutan köpeklerin yaşamını anlatıyor. Soğukla mücadele eden, arada havlayarak varlıklarını hatırlatan bu sadık bekçiler, zorlu koşullarda bile görevlerini sürdürüyor. Solgun bir ışığın yandığı evde yaşam devam ederken, köpekler dışarıda hem can sıkıntısı hem de görev bilinciyle nöbetlerini
"Kurtlar ve İnsanlar 2" serisinden "Aç Kurt" bölümünde, kar fırtınasında ilerleyen Osman'ın hikâyesi anlatılıyor. Zorlu kış şartları umutları eritirken, köy hayatının küçük detayları - ekmek kokusu, havlayan köpek, ineğin inleyişi - yaşam sevincini yeşertiyor. Doğanın acımasızlığı ve kozmos arasında sıkışan insanın varoluş mücadelesi çarpıcı bir dille resmediliyor.
Kar fırtınasında aç ve perişan bir kurt sürüsünün hayatta kalma mücadelesi. Siyah lider kurt, tanıdık bir ormana sığınma kararı alır. Gecenin karanlığında ilerleyen kurtlar açlıklarını gidermek zorundadır; aksi halde yıllardır sürdürdükleri birlik ve sevgi bağları kopacak, sürü dağılacak ve ölüm kaçınılmaz olacaktır. İnsanlık ve vahşi doğa arasındaki ince
Bir yolcu ve ev sahibi Seher arasındaki derin dostluğun başlangıcını anlatan içsel bir monolog. Yazar, misafir kaldığı evde düşüncelere dalarken Seher'den ayrılacak olmanın hüznünü yaşıyor. Gündelik nesnelere bile anlam yükleyen bu sessiz bekleyiş, Seher'in beklenmedik yakın temasıyla son buluyor. Bu sıcak an, erkek-kadın arasındaki dostluğun masumiyetini ve özel
Şafak bir ezgiyle hatırlıyorum seni / yumuşak bir ezgiyle hatırlıyorum seni
İki̇ Genç Kizin Sohbeti̇. Bi̇ri̇ Pi̇ç. Di̇ğeri̇ Uysal
Giysiden Meme Uçları Görünen Kızlar / o kadar iyi biri ki; başkaları mutsuz
KIZIN ÇIKMAZDN KURTULABİLMESİ İÇİN / Kızlar büyük bir umutla evlenir ve boşanır, yanlış
AYRANI YOK İÇMEYE, ATLA GİDER ÇEŞMEYE / Türk insanını özetler bu deyim: Ayranı
YAĞMURDA YÜRÜYEN KIZLAR / yağmurda yürüyen kız fotoğrafları biriktiriyorum bu ara
Samsun’da yaşıyorum. 23 yaşından beri yazıyorum. 2025 yılında şair bir arkadaşımla ortak bir kitap çıkardık, halen satıştadır, arama motorunda ararsanız çıkar: “İsa Kantarcı, Karma”, yazmaya şiirle başladım, birçok edebiyat dergisinde, gazetede şiir ve öykülerim yayınlandı. E Edebiyat Dergisi’nde 4 öyküm yayınlandı mesela. Senaristim. Sonra e kitap çıkarayım dedim, ilk romanımı e kitap olarak çıktı, yayınevi sahibi okunma oranına şaşırdığını “İçimdeki Ses.” Bu siteden okuyabilirsiniz. Basılma onayı alan kitabımı bitirmeye çalışıyorum. Ha, bu arada benim ilk yazdığım öykülerden biri: “İki Yalnız,” onu bu siteye yükledim, en çok okunan öykü oldu olmuştu. Kendimi aşarsam başarabilirim. Muazzam bir bioenerjim vardır. O sürekli kapasite patlaması halindedir. O yazdıklarıma geçer. Çemberin merkezinde, uzay, ülke, dünya, ruhlar alemi. Pes etmemeye dayalı yaşam tarzı.
samsun.
SEVİLMESİ GEREKENLERİ SEVİYORUM.
Samsun
drama, KORKU, SUÇ, GENÇLİK
jack london
charles bukowski
Şebnem İşigüzel
