Sen belkide bir zamanlar aşılmaz dağların doruklarında yaşadığım heyecansın ve Himalaya'lardan kopup geldin... Gözlerindeki mavilik alıp

Duygularımın buz dağlarını aşmaya çalıştığı bir gün: çıkageldin sessizce ve ürkekliğinin titreşimlerini yüreğim algıladığında, bir kor

Yüreğim parça parça / Bir tarafta özlemin / Everest kadar

Sonunda kader onları karşı karşıya getirdi. Mahmut tetiğe dokunurken, ‘’anamızı ağlattınız’’ Diye haykırdı. Steve ise o sırada annesinin özlemini yaşıyordu...

Bir gün Muhlis benim kapıyı çaldı.
-Ağabey şu bizim oğlanın sütünü senin buzdolaba goyabilirmiyiz?
-Olur Muhlis senin dolaba neden koymuyorsun?
-İcra götürdü de...

I / Rüzgar karayelden esiyor / Kadıköy ıssız

I / Yağmur toprağı döverken / Çamur ayaklarına bulaşır

Beklediğim haber gelmedi / Son sayfasına anılarımın / Gözlerini yazdım

Oysa ne hayaller kurmuştun kollarımda. Onunla da kuruyormusun?Tam beşbuçuk yıl, dile kolay... Kalemimi kafama dayadım, Rus

Aylar sonra sitemizde hala tıklanma şampiyonlarının cirit attığını görmek, şaşırtmadı desem yalan olur...
Bakıyorsunuz aynı isimler, aynı eserler... Yani herkes oturup kalkıp sizleri mi okuyor? Yoksa her bağlandığınızda usanmadan kendinize mi tıklıyorsunuz...

Türkiye olarak Batı’da el sanatlarımızın dışında pek tanınmazken birden kavramsalcı kesilerek neyi kurtarmaya çalıştığımızı bir türlü anlayamıyoruz.
Kavramsal sanat yapılmasın demiyoruz. Elbetteki güncel bir sanat kavramını bizlerin de uygulaması gerekir fakat, bunu uygularken ahkamlar keserek resim sanatının bittiğini iddia etmekle kimler ne tür rant elde etmek

Savaşa on gün var / Bağdat’ta kadınlar günü anlamlı... /

Şuç bende değildi… İnanın ne başlamasını ne de böyle bitmesini istemedim… Her şey kontrolüm dışında gelişti

Bugün ilk kez zaman bularak, şiir bölümünü bir müddet inceledim; şiir niteliği olmayan bazı denemelerin sıralamaların başlarında da yer aldığını görüp, şaşırdım...
Sonra şampiyon(!) şiirlere tıkladım ve gördüm ki, çok sayıda yorumlar yapılmış ve şiirler

Herşey çok iyi başlamıştı. Deselerdi ki bir gün ayrılığın yol kavşağında can verecek aşkımız, ölsem inanmazdım...

Körü Körüne... / Beni sevdiğini söylediğin gün / Keşke sağır

Bir gün yüreğine dokunursan / Atmadığını anlayacaksın / Hani birbirimize

Yıllardır üvey evlat muamelesi gören çağdaş sanatlarımız ve çağdaş sanatçılarımız, çağdaş bir sanat müzemizin olmaması burukluğunu yaşıyorlar...

-Ya sen ne uzatıyorsun gardaşım. Bak sana vişne likörü vereyim, simiti batırıp ısırdığında reçel yemiş gibi olursun. Hem biraz da gafayı bulur, sen de bir çok insan gibi, günün dertlerini hissetmeden stres dışında yaşayabilirsin.

Silkelerim Lan İlham bir köşede kunduralarına çokmüş elindeki tesbihini, sessiz sinema filmi gibi çekmektedir. Maksadı iyice bir dolup narasını atmak ve de İbo’yu nasıl lime lime edeceğini,Yemede Yanındayat Melahat’a göstermektir.