"Bugün 17 Haziran 2026. Ve evet, hala o 'bir gün' gelmedi. Sanırım takvimler de yalan söylüyor." - Douglas Adams"
"Bugün 17 Haziran 2026. Ve evet, hala o 'bir gün' gelmedi. Sanırım takvimler de yalan söylüyor." - Douglas Adams"
Gel titreşimli salınım üzerinde parçalanmakla git gele veya çekme itme ikili zıt karakterlere dönüşür. Böylece bambaşka bir var oluşun dünyasına adım atılır. Hiçbir oluşum hali ile geri bağlanımını oluşan tekillikteki tekilliğin temasını bulamayan oluşmalar, gelip geçici denge içinde olsalar da hep istikrarsız olmakla bu çelişkileri içinde dinamiktirler.
Kolektif alan kişilerde ortak olan, kişilerin temel sağlanmaları üzerine ayağını basan bir kolektif bağlanım yasasıdır. Alan içindeki bu bağlanım enerjisi aynı anda ve eş anlı birçok süreçleri başlatır. Bu bağlanım bileşimin gücünü kolektif güç ve yaptıran güç gibi türlü enerji değişimlerine ve enerji dönüşümlerine uğramıştır.
Böylece ilk kolektif süreçli oluşma ve öğrenme yaşantı aşması kişi benci donanımlara dönüşmekle kişi sahipli benciliğin güdümüne girdi. Kolektif ilik sürecin değişmez yapı taşıydı. Ama kullanımı kişi özeline indirgenmişti. Emeğin sistem belirleyiciliğini eksene aldıkça sakıncası yoktu. Kolektif ilik kendi kendisini öğrenmekle; kendisini düşünsel anlayışlı imge süreçler içinde kişiye
Kolektif süreç; sağlatan tekil süreçli mekânın içine, yeni bir kolektif eylem alanı açmıştı. İşte üreten ilişkilerle üretim hareketi, ön ittifaklar; bu kolektif zamanlı, kolektif donanımlı, kolektif birikimli, kolektif eylem alanının eseriydiler.
Daha sonra bunu böyle yapanın kendisi olduğunu unutan El'in öfke içinde olmakla kendi yaptığını unutmuş gibidir. "onlar fitne içinde nefislerini ilahlaştırdılar" diyecekti. Aslında El mülkünü "kendi nefsine uyanların sahipliğine" veriyordu. İlk El böyleydi. İlk El mülkü olup mülkünü keyfince dağıtan kolektif üzerinde zengin bir El'di.
Dalga parçacıktı. Ya da dalga tepenin çukuruyla çukurun tepesiyle birlikte vardı. Çukur kendi yaptığı tepeyle fark (potansiyel) yapıyor, tamlaşıyor, doluyordu. Tepe de kendi oluşturduğu çukuruna kayıp düşmekle çukurunu dolduruyordu. Bir dalgayı tamlaşan tepe-çukur gibi parçalı durumlar boşluk, doluluk gibi en az bir ikili belirsizle üssü süredurumlardı.
Gerçeklik ve algı arasındaki ilişkiyi sorgulayan bu metin, görme duyusunun sandığımız kadar güvenilir olmadığını ortaya koyuyor. Modern bilim ve kadim felsefelerin kesiştiği noktada, beynimizin karanlık bir atölyede nasıl çalıştığını ve dış dünyayı nasıl yorumladığını anlatan düşündürücü bir inceleme. Gerçekliğin ne olduğu sorusuna farklı disiplinlerin verdiği şaşırtıcı yanıtları keşfedin.
Psikolojide bu uyumdan söz eden ilk yazar, Carl Gustav Jungdur. Çalışmalarında Nietscheden ve Doğu felsefesinden etkilenen Jung, sözünü ettiğim elbiselere arketip diyor. Yani tanımlanmış benimize uygun olarak giyip durduğumuz elbiseler bilinçli yanımızı, giymeyip gardropta beklettiklerimiz ise bilinçdışımızı oluşturuyor. Jung psikolojisinin esas amacı; bilinçli aydınlık yanımızı tanımak ve yardıma
Erkeklerin takım elbise kravatlı olması ve kadınların saçını başını açıp etek ve pantolon giymesi hiçbir topum için bilimsel buluş olarak görülemez görülmemiştir de. Giyim ve kuşamın bugüne kadar kişi ya da toplumun düşüncesinde en ufak bir değişiklik yarattığını kim gösterebilir?
Bilimsel düşüncenin kalbinde yatan temel bir tartışmayı ele alan bu metin, canlı çeşitliliğinin kökenine dair Neo-Darwinist evrim ve ortak tasarım modellerini karşılaştırıyor. Evrim hipotezinin bilimsel değil, felsefi ve tarihsel bir temele dayandığını vurgulayan yazı, materyalist felsefe ile yaratıcı akıl anlayışı arasındaki gerilimi bilim tarihi perspektifinden inceliyor.
Toplumlar sürekli belirli bir din, etnik ve narsist politik çerçeveden dünyaya bakıp ona göre eğitilmişlerse, o toplumlarda en iyi teori ve düşüncelerin hayat bulması oldukça zordur
Evrim kuramının ilginç bir yanı da herkesin onu anladığını zannetmesidir. Bunda hemfikiriz
