"Yazı, sesin resmidir. — Voltaire"
"Yazı, sesin resmidir. — Voltaire"
Biz Olimposlular Ölümlüleri Hoş Görmeyi Çoktan Öğrendik! Onlar 2 karlı dağdan sonra Olimpos’un eteklerine vardıklarında kendilerini tanrılara eş koşarlar. Sanırlar ki aştıkları iki dağ onlara sonsuz huzuru , mutluluğu...
Eve gidersin ağız burun kan içinde, ne oldu diye sorar sizinkiler bir panikle.Sende kaza yaptım dersin.Onlar sanarlarki araba haşat sen içinden zor kurtuldun.Yok öyle birşey; hafif tamponuna dokundurduğun arabanın şöförü, hayvanat bahçesinden kaçmıştır o
Nasıldır zaman bilirsin, acımasızlığı gözlerinden damlar...Nasılda suskundur kini öfkesi, nasılda beyazdır hissedilmesin diye ateşi...Zamanı en iyi sen bilirsin, birde ben... Ben... Bir gece vakti parmaklarından çığlıklar içinde kayıp düşen arnavut kaldırımlarına bu şehrin ve darmadağın olan ben...Hatırlarsın uluyan bir rüzgar tam o anda; taşın bağrımı deldiği ve beni
Bir güz akşamı başladı sevdamız. Anlam veremediğim bir duygu seline bırakıp kendimi, öylece yüreğimin sana doğru akmasına izin verdim.
Sarı sarı yaprakların döküldüğü bir mevside,sonbaharda doğan bir bebekmişm ben.
Bilmem ,ondan mıdır sonbaharı böylesine çok sevmemin nedeni?Kimbilir...
Senden vazgeçmeyi bilmedim kendimden vazgeçmeyi bildiğim kadar. Bu yüzden ‘gece gözlerin’ yarıladı her gece yarılarımı. Saman alevleri söndükçe tutuştu yeniden, tutkuya bezedi karartma gecelerimi, dantel dantel işlendi sanrılarıma tutukluluğum.
