2\. Dünya harbinden sonra Alman Kadınları uçan balonlara adlarını, adreslerini ve tüm iletişim bilgilerini yazarak, savaşta ölen erkeklerinin yerine geçecek erkek adayı aradılar.

"Âkif'in Mısır dönüşü hasta yatağında verdiği mülakatları sağlıklı bulmak ne kadar doğru? Mısır'a kaçış gerekçesi belli. Kelleyi zor kurtardı. Oradayken de takip altındaydı. Böyleyken, memleketinde ölebilmek için ülkeye zorlukla dönebiliyor. Bütün sağlık sistemi çökmüş birisinin bir gazetede gündeme getirilen sözleri kime ne kazanç veya değer sağlar?" diyor biri.

Çocukluğumdan buyana ilgi alanıma girer tarih. Görsel zekâ olmam mukabilinde çoğu konuşmalardan, çoğu resimlerden, buluntulardan yola çıkarak bir çok araştırmalarım neticesinde hep hissettiğim istikametin tam merkezine çıkmıştır yolum Bunun için biraz inat, biraz sabır, biraz da düşünüp sorgulamak yetiyor insana Evet, bu yüzden hep tarihi kimlerin yazdığını merak

Devrimi yönetecek, “ne yaptığını bilen”, “bilinçli bir kadro” gerekiyor. Bu bahsettiğimiz “gerekli kadro” maalesef bugün Mısır'da yok. Kimse muhatap olabilecek bir lider bulamıyor. Çünkü yok? Tehlikenin farkında mısınız?

Ona Mektuplar

Tarih birikimi, sanat tarihi liyakati,
Kamuoyu tarafından bilinmektedir.
Seçtiği konular, yazdığı kitaplar,
Seminer verdiği salonlar, zatının içselliğini gösteriyor.
İçselliğinde bu kadar hassas olan bir kimlik,

köşe yazılarımdan

Bakın Ulusalcılar; Yok ikinci cihan savaşından sonraymış, yok Ortadoğu' daki yonetimlermiş, yok Arap halklarıymış, valla yaymaya çalıştığınız bu son özdeyişle hiç bir şey tutturamazsınız.Görüyorsunuz işte hiç etkili olmuyor.Hem de şüphe ediliyor

1878den 1915e oradan 1960 yılına kadar yaklaşık 200 milyon sterlin İngilizlerin bize borcu var. Bu, anapara. Faizsiz borç. Rahmetli Denktaşın 500 milyon sterlin aldığını ve bunun karşılığında da Saray Otelin yapıldığını biliyoruz.

Üzülmemek için kendimi, elimi ve kalemimi bir türlü durduramıyorum. Benim şu fani dünyadaki kanım, canım ve ırkım bu olanları yaşamamalıydı

Bu görmüş olduğunuz kartpostallar yetmişli, seksenli yıllarda henüz cep telefonunun hayatımıza dahil olmadığı zamanlarda, üstüne pul yapıştırılarak, uzaklarda ki sevdiklerimize gönderdiğimiz güzelliklerden birisiydi. Genellikle arkasına ''Bayramınızı en içten dileklerimiz ile kutlar sağlık ve esenlikler diler büyüklerin ellerinden, küçüklerin gözlerinden öperiz.'' diye yazılır bir hafta önceden de postaya verilirdi...

IV. Murad; Allah, peygamber korkusu bilmez alçaklar! Unutmayın ki, intikam gecikir ama asla yaşlanmaz! diye bir söz söylemiş. Hani geçmişte de demek ki Neyse.

1923te Cumhuriyet Devrimleri ile yeni bir toplum kurulurken konusu sadece aşk, meşk, içki, zevk ve eğlence olan geleneksel müzikten de kurtulmak ve ulusal/milli bir müzik oluşturmak haliyle gerekiyordu. Bunun için başvurulacak kaynak saray, mehteran veya tekke müziği olamazdı. Ama kaynak halkın bağrından gelen halk müziği, folklor ve türküler

Bu Haçlı Ordularının kulisleri ile sürekli gündemde kalmayı başaran Ermeniler karşısında, gördüm ki bir dikkat kayması ve unutkanlık sürecine de girmişiz.

Yazmak; esasında beyinlerin dumura uğradığı anlarda yazılmayacak kadar kursal bir eylemdir.

Bir kanlı gömlek sineye bastırılarak çığlıklar susturulmakta. Delik deşik ve hala kan damlayan bir bulut gibi karanfillere yağmakta. Ve karanfiller bir durma biçimidir, dimdik ve sağlam. Bir beslenme biçimidir babasını kurşunlarla kaybetmiş bir kızın gömleğe sarılışı. Yüreğini kaybetmiş bir kuzunun yünlerinden örülmüş bir gömlektir kurtlar sofrasına atılan. Uzun

Ve son olarak;ATATÜRK evladı olarak, üzerine önemle parmak basarak, İsrail'in, Türkiye Cumhuriyet'ine karşı göstermiş olduğu "siyasi kabalığını, saygısızlığını" kınıyorum. Türk halkının gösterdiği tepkiler sonrası, "Özür" dilemiş olması tutarlı bir siyasi nezaket davranışı değildir.

Murat Bardakçı ile Fazıl Say arasındaki " Musıkî İnkılabı" polemiği...

Gerçek kahramanlarını tanımayan milletlerin istikbaline yön verecek gençleri, çizgi film kahramanlarını kendilerine örnek edinirler. Bu durum, tarihi olmayan devletler için fazla yadırganmasa da Osmanlı gibi dev bir devletin torunları için fazlasıyla yadırganır. Osmanlı’da altı asır boyunca devleti idare etmiş kişilerin hangisine uysanız sizi selamet sahiline götürür. Osmanlı’da vatana

Dünyada oldum olası bir linç kültürü alıp başını gitmiştir.Ötekine karşı bir tahammülsüzlük ve anlayışsızlık öncelikle tavandan tabana doğru bir seyir izlemiştir.İnsanlar, takdir edilmiş bir hayatın çerçeveli ve yaldızlı kurgusu içinde yaşamaya devam etmiştir.