"Yazmak, insanın kendi karanlığında bir kapı açmasıdır. — Marguerite Duras"
"Yazmak, insanın kendi karanlığında bir kapı açmasıdır. — Marguerite Duras"
Uzun ve sitem dolu bir yazı olacak bu. Birazcık alkol ve müzik eşliğinde okunması tercihimdir. Böyle yaparsanız yazıdan daha çok keyif alır ve sıkılmazsınız, ben şimdiden söyleyeyim.
hayatın içinde olup bitenlere müdahil olmada çoğu zaman insanın iradesi pek işe yaramıyor. bir güç bir çizgi insanı, biyerlere alıp götürüyor, yönlendiriyor. belirsizlik ve tutarsızlık içinde süren günümüz toplum düzeni artık insan varlığını tehdit ediyor...
Kimdir bu çevreciler? Ne yer ne içerler? Nelere karşı, nasıl mücadele verirler? Bu bahsi düşünürken Avrupanın çevreye bakış açısını ve Türkiyenin nükleer santral yapmak için çırpındığı şu dönemleri kafamdan film şeridi gibi geçirirken aniden kelimelerin de boğazıma dizim dizim dizildiğini sizlere bilmecburiye söylemek zorundayım
Mahallendeki güzel kızların adını, nerde oturduklarını bilirsin belki ya da okulundaki kızları nasıl baştan çıkarabilirimi belki de derslerinden, sorumluluklarından daha fazla düşünmüşsündür.
Ah bayanlar, makyaj malzemesi çeşitleri, bu yılın moda çizgileri ve renkleri sorulsaydı duraksamadan cevaplayabilirdin belki,ama aynı apartmandaki komşularını bilmeyen sen elbet ortadoğu ülkesi olarak
Çukura atılan fareler gibiyiz. Sadece birbirimizi yemekle meşgulüz... Bir ümmet-i Muhammed çıkıp da demiyor ki be inananlar biz buraya nasıl geldik?
Sadakayı sadece maddi olarak da düşünmemek lazım. Gözleri görmeyen bir vatandaşımızı, yeşil ışıktan karşıya geçirdiniz, bu da bir sadakadır. Bir teyzenin pazar filesini alıp evine kadar götürdünüz, bu da bir sadakadır... Mahalleden geçerken insanlara selam verdiniz, selam aldınız, bu da gayet tabi sadaka olarak sevap hanenize yazılacaktır...
‘’Kadınlar çiçektir.’’ derler. ‘’Kanla sulanmasın, yalanla oyalanmasın bu çiçekler.’’
Ben dünya Müslümanları hakkında konuşmaktan çok, birlikte yaşadığım Türkiye Müslümanlarının yaşantıları ve protestoları üzerinde durmak istiyorum.
Bir ses kaydi cikiyor... Derken iki, uc, dort... Devami gelir mi veya nasil dinlenmis bilmiyorum ama olmus bir sekilde. Bulut sistemi gibi fazla kurcalamiyorum...
Hadiseleri değerlendirmek ancak sağlam bilgiler ve kâmil tecrübeler ile kaim olsa da topluma yön verenler açısından durumumuz oldukça vahimdir aslında.
Yaşayabildiğimiz tek gezegen olan şu Dünya'da var olduğumuzdan beri birbirimize düşman olmaktan,kin gütmekten,nefret etmekten vazgeçmedik.Çocuklarımızı birbirine düşman yetiştirmekten vazgeçmediğimiz sürecede öldürmeye devam edeceğiz.bugün yeryüzünde cenneti yaşıyor oluyorduk.
Bu gün yapılanın, yarın beğenilmemesi ilerlemenin en önemli nedenidir. ( Oruç Babadan Aforizmalar-17)
Ülkemizde pek çok okulun değişik periyotlarda çıkardığı okul dergileri vardır. Bu dergiler okulların dışarıya açılan penceresidir. Bu dergilerde ilk yazılarını ve ilk şiirlerini yayınlama imkânı bulanlar arasında geleceğin şair ve yazarları da vardır şüphesiz. Bunu düşünerek her okulun bir dergi çıkarmasının elzem olduğuna inanıyorum. Hatta Milli Eğitim Bakanlığı,
Çok kısa bir zaman önce nikah memuru arkadaşın sorduğu soruya esprili bir şekilde cevap vermek isteyen gelin hanım 'Hayır demek ne mümkün, tabii ki evet' yanıtı nedeniyle memurun nikâhını kıymadığı gelin Hatice Koşman, amacının sadece şaka yapmak olduğunu söylüyor. Damat Turgut Dinçer Güneri ise memura tepkili: ''15 dakika
Kadınlarımız,adımız sizinle anılmakta beşikten mezara. Siz kendinizle anılıyor musunuz? Nasılsınız? İyi misiniz? İyi olmanızı cenab-ı Allah'tan dilerim (hükümetten fırsat bulursam)
Hayatımızda doğru yolu bulmak için gayret göstermekteyiz. Oysa önümüze o kadar sokak, o kadar kavşak çıkar ki ne tarafa gideceğimizi şaşırırız. Hayat yolunda karşımıza çıkan insanlar, bizler için bir gösterge olur. Biz de manevra yaparken, hızlanırken veya yavaşlarken bu insanlara göre yol alırız.
Yarın sandıkta buluşuyor muyuz? .
Evet! .
Yarın sandıktan kaçmak var mı? .
Hayır! .
