Şiir > Anı
karışık
İstanbul
Seni çok seviyorum ama bazen o kadar çok yoruyorsun ki beni, çoğu zaman senden kaçıp uzaklaşmayı
üzgün
Sana Dönmeyeceğim...
Sanma sen gidince şu munzur kurur, / Sen ki benden de çok özleyeceksin...
olumlu
Bizim Mahallenin Gül Gibi Kızları Vardı
Bizim mahallenin gül gibi kızları vardı, / Usulca uzatırdı başını pencereden
üzgün
Elliüçe Dört Çay!
-güvercinin kanatları devren satılık çaycı / asma katına çıktım ürpermelerin /
nostaljik
Yelkensiz sevişmeler
Hangi dili çaldıysa bu rüzgar, / Bu tapınakta kimsesiz, /Bırakıldığım, /
karışık
Guzunun Yeri (Azerice Kars Şivesi)
Bir eylül seheri nakşında ufükün / Köhnelerden galma çenli benizi /
nostaljik
Büyüme Halleri (II)
Dursun’un kızılcık sopası, /Günaydın derdi ilk ders, / Spor salonundaki yüzlere, /Giyinemeden..
Nötr
Çocukluğumun tozlu sokaklarında
Kalbimin en kuytu köşesinde hâlâ çocukluğumun sokakları yaşıyor. Her geçtiğimde, sanki zamanın kendisi susuyor. Taşların arasına
Mevsimler Suçsuz
Anılarım var zihnimde yıllanmış, / Sararmış, solmuş, soranı kalmamış, /