Şiir > Anı
üzgün
Canım Öğretmenim
CANIM ÖĞRETMENİM / 1992 Sabahının körü daha martılar çöplüklere dadanmamıştı /
nostaljik
Haydar
Bir türkü gel,yor yakınlardan b,r yerlerden kulagıma gönlüme.. / 'Oyar benim kime ne'Ben
üzgün
Düştüm / Yüreğime Değmeden Gözlerin...
Ne büyürsün ne ölürsün yanıpta köz olursan aşk ile... / Bir deli sevdaydı
olumlu
Bizim Mahallenin Gül Gibi Kızları Vardı
Bizim mahallenin gül gibi kızları vardı, / Usulca uzatırdı başını pencereden
karamsar
Hayatın İçindeki Zor Yaşam
Her geçen gün biraz daha çekiliyorum kabuğuma / Biraz daha yalnızlaşıyorum, biraz daha
üzgün
Ordu Sahillerinde Bir Akşam Vakti
ORDU SAHİLLERİNDE BİR AKŞAM VAKTİ / Güneş gurup ediyor Ordu sahillerinde
karışık
Guzunun Yeri (Azerice Kars Şivesi)
Bir eylül seheri nakşında ufükün / Köhnelerden galma çenli benizi /
karışık
İstanbul
Seni çok seviyorum ama bazen o kadar çok yoruyorsun ki beni, çoğu zaman senden kaçıp uzaklaşmayı
üzgün
Ağlayan Gülüş
Oğulsuz bayram sabahında ana yüreği gibiyim bugün. / gülen yüzlerin ardında gizli göz
üzgün
Yokluğundaydım...
İnsan yaşamdaki hiçbir şeyi zorlamamalı. Hayal de kurmamalı ta ki iyice emin olana kadar. Sakın sevmeyin,
üzgün
Sana Dönmeyeceğim...
Sanma sen gidince şu munzur kurur, / Sen ki benden de çok özleyeceksin...