Şiir > Başkaldırı
nostaljik
Siz Miydiniz Çocuklar?
Siz miydiniz, gelen? / Ah, ben bilemedim çocuklar, / Bilebilseydim,
üzgün
Beklemeliyim
Daha şarkısı yazılmamış bir kavuşmanın / Eteklerinden sıyrılan mahur bir düş gibi
üzgün
Hiç Yapmam Dediklerimi Denesem Bu Kez...
Dudaklarından da aldım adımı belki gölgesi kalırda / yutkunmana sebeptir susarak.
olumsuz
İsyan... Ben
Varlığım sürekli,sürekliliğim yorucuydu..Radikal kesinti olmadı,enerjiyi sıfırlamıyor.Keza iş için enerjiyi anlamsızlaştırıyor!İnsan hayvanı ciğerlerime batırıyor enjektörlerini!..Etrafımdakiler annem,babam vs..Birer
üzgün
Uzak Dur İnsan! Savaşımdan!
Göçüp gidecektir sevgiler,,, / toprak olup nefes aldıkları bedenle... /
nostaljik
Oyunda Tut Beni
gözlerinden adını okuyabiliyordum / adını gözlerinden aldım / bakamadım ellerinde
olumlu
Çoğul Sürgünler - - Ben, Umut! -
İğdiş edilmiş şu bahçenin, en arsız sürgünü (piçi), / Yağmalanmış düşlem evi,